Καταναλωτική Νοημοσύνη

Τα λόγια που θα διαβάσετε πιο κάτω,

τα απηύθυνε ένας δάσκαλος στους μαθητές του,

στο 2ο ΕΠΑΛ Αχαρνών

για την επέτειο της 25ης Μαρτίου:
====================================

Σκέφτηκα να σου μιλήσω για τον Καραϊσκάκη,
Αλλά το μυαλό σου θα πάει στο γήπεδο.

Σκέφτηκα να σου μιλήσω για το 21,
Αλλά ο νους σου θα πάει στην Ορίτζιναλ.

Συλλογίστηκα πολύ, για να καταλήξω αν αξίζει
Να σε ταλαιπωρήσω για κάτι τόσο μακρινό, τόσο ξένο.

Δύο αιώνες πίσω κάποια γεγονότα
Τι να λένε σε σένα, Σε εσένα που βιάζεσαι να φύγεις,
Να πας για τσιγάρο, για καφέ ή για κάτι άλλο.

Θα σου μιλήσω λοιπόν προσωπικά.
Εγώ ο δάσκαλος που δούλεψα ένα χρόνο σε αυτό το σχολείο
Και σε δεκαπέντε μέρες φεύγω για αλλού
Σε εσένα που είσαι εδώ ένα, δύο, τρία
ή και περισσότερα χρόνια,

Θα σου μιλήσω σταράτα
Για να σου εκφράσω δυο σκέψεις μου.
Οι μαθητές που συνάντησα μέσα στις τάξεις,
Οι μαθητές που δίδαξα φέτος
Στην συντριπτική τους πλειονότητα με σεβάστηκαν,
Αν και δεν ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις του μαθήματος.

Πολλοί όμως από τους υπόλοιπους μαθητές
Δε με σεβάστηκαν, με προσέβαλαν κατ’ επανάληψη.
Με έργα, με λόγια, με ύβρεις,
Δείχνοντας ένα χαρακτήρα και ένα ήθος
Που με σόκαρε, που με έβαλε σε μελαγχολικές σκέψεις.

Αυτό το φαινόμενο αποδεικνύει
Πως κάτι σάπιο υπάρχει σε αυτό το σχολείο,
Πως εκτός του γνωστικού ελλείμματος
Το συγκεκριμένο σχολείο χωλαίνει δραματικά
Και στο ηθικοπλαστικό του έργο,
Στη διαμόρφωση δηλαδή των μαθητικών ψυχών και πνευμάτων.

Και η ευθύνη για αυτήν την αποτυχία
Είναι ευθύνη αποκλειστικά δική μας,
Των δασκάλων σας και των γονιών σας.

Δεν έχουμε κατορθώσει να σας δείξουμε
Πως χωρίς αρχές η ζωή σας αύριο θα είναι μια κόλαση,
Πως χωρίς όνειρα και στόχους θα χρειαστείτε υποκατάστατα.

Θα καταφύγετε πιθανόν σε επιλογές που θα σας ξεφτιλίσουν,
Θα σας κάνουν να σιχαίνεστε τον εαυτό σας,
Θα σας γεμίσουν τη ζωή πλήξη και κούραση,
Θα σας γεράσουν πρόωρα.

Αν όμως θέλετε μια συμβουλή από ένα δάσκαλο,
Σκεφτείτε το παράδειγμα του Μακρυγιάννη,
Που έφτασε αγράμματος μέχρι τα πενήντα σχεδόν,
Για να καταλάβει τότε πως η μόρφωση, η καλλιέργεια
Ήταν το όπλο που έλειπε από την προσωπική του θήκη..
Και κάθισε με πολλή δυσκολία και χωρίς δάσκαλο
Και έμαθε πέντε κολλυβογράμματα,
Για να μας πει την ιστορία του βίου του,
Το παραμύθι της επανάστασης των υπόδουλων Ρωμιών.

Αυτό το παράδειγμα είναι για σένα το πιο κατάλληλο,
Και μπορείς τριάντα χρόνια νωρίτερα από το στρατηγό Μακρυγιάννη
Να ακολουθήσεις το δρόμο που εκείνος έδειξε,
το μονοπάτι της καλλιέργειας,
το δρόμο της παιδείας,
τη λεωφόρο της προσωπικής σου προκοπής.

Δεν είστε σε τίποτε λιγότερο ικανοί από τον μπάσταρδο
γιο της καλογριάς, τον Αρβανίτη Γιώργη Καραϊσκάκη.
Ήταν κι αυτός αθυρόστομος σαν κι εσάς,
Αλλά είχε αυτό που από τα αλβανικά μάθαμε σαν μπέσα,
Ήταν πάνω απ’ όλα μπεσαλής.
Αυτό θα ‘θελα να έχετε κι εσείς.
Υπευθυνότητα, μπέσα, τσίπα.
Να αναλαμβάνετε τις ευθύνες σας,
Να απεχθάνεστε την υποκρισία, να σιχαίνεστε το συμφέρον,
Να μισείτε το ψέμα και την ευθυνοφοβία.

Η αγάπη για τον τόπο του, η λατρεία για την πατρίδα του
Ήταν αυτό που χαρακτήριζε τη ζωή του Νικήτα Σταματελόπουλου,
του Νικηταρά.
Αγωνίστηκε στη διάρκεια της επανάστασης,
Συνέβαλε στην απελευθέρωση της πατρίδας του
Κι έπειτα φυλακίστηκε,
Για να χαθεί σ’ ένα στενοσόκακο του Πειραιά,
Σχεδόν τυφλωμένος, πάμπτωχος και εγκαταλειμμένος από όλους,
Δεν ζήτησε τίποτε από την ελεύθερη Ελλάδα
Κι όταν οι γύρω του τον παρακινούσαν να απαιτήσει
Από την κυβέρνηση μια πλούσια σύνταξη,
Απαντούσε πως η πατρίδα τον αμείβει πολύ καλά,
Λέγοντας ψέματα, για να μην προσβάλει την πατρίδα του.
Είναι δύσκολο, το κατανοώ, το παράδειγμα του Νικηταρά.
Αλλά νομίζω πως κι εσείς είστε ικανοί για τα δύσκολα,
Μπορείτε να ακολουθήσετε το δρόμο της αξιοπρέπειας,
Να προσπαθήσετε τίμια και με αγωνιστικότητα
Για εσάς και για το μέλλον της οικογένειας που αύριο θα κάνετε.

Ξέρω, καταλαβαίνω, αντιλαμβάνομαι
Πως σας προτείνω μια διαδρομή ζωής δύσκολη και απαιτητική,
Όταν δίπλα σας κυριαρχεί ο εύκολος δρόμος
των γονιών, των δασκάλων, των πολιτικών,
της εποχής στην οποία μεγαλώνετε.

Όμως κάθε εποχή ελπίζει στους νέους της,
Περιμένει από αυτούς να σηκώσουν ψηλά
Και με επιτυχία τη σημαία του αγώνα
και να οδηγήσουν την πατρίδα τους, τον τόπο τους
σε καλύτερες μέρες, σε πιο φωτεινές σελίδες.

Κι όταν βλέπω την εποχή μας
Να μαραζώνει χωμένη στην αλλοτρίωση,
Να ξεψυχά από την τηλεοπτική ανία,
Να μουχλιάζει από το κυνήγι της ευκολίας,
Μόνο σε εσάς ελπίζω,
Στην ειλικρινή σας διάθεση
να αγωνιστείτε,
να αντισταθείτε,
να πολεμήσετε,
να νικήσετε.
Μη μας απογοητεύσετε.

Αφιερωμένο ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ στους

15500 κατόχους πισίνας Βορείων και Ανατολικών προαστίων που ‘ξέχασαν’
να την δηλώσουν,
στους ‘φίλους’ Ταξιτζήδες’ που φορολογούνται με ?1700 τον χρόνο!
στο 75% των Μηχανικών, Συμβολαιογράφων, Δικηγόρων και Γιατρών που
δηλώνουν ετήσιο εισόδημα κάτω του Αφορολόγητου!
στους ελεύθερους επαγγελματίες που ασκούν το ίδιο σπορ (ξεχνώντας να δηλώσουν
τον ΦΠΑ που έχουν ήδη εισπράξει από εμάς),

ΑΛΛΑ ΚΥΡΙΩΣ στους Βολευτάδες μας που μας έδειξαν τον δρόμο προς όλα
αυτά (οι ίδιοι φορολογούνται αυτοτελώς με 5%, οι Μπουμπούκοι μας) συν τις
μίζες, τις Siemens, το C4I τους και όλο τους το σόι (γιατί σόι πάει το
Βασίλειο!)

Μια μέρα, περπατώντας στο δρόμο, ένας μεγάλος πολιτικός αρχηγός κόμματος χτυπήθηκε από ένα φορτηγό και πέθανε. Η ψυχή του ανέβηκε στον παράδεισο (μάλλον κατά λάθος) και βρέθηκε μπροστά από τον Άγιο Πέτρο.
- Καλώς ήρθατε στον παράδεισο! είπε ο Άγιος Πέτρος, και συνέχισε:
Έχουμε ένα πρόβλημα. Βλέπετε, ένας πολιτικός του αναστήματος σας σπάνια περνάει από εδώ και δεν ξέραμε τι να κάνουμε με σας. Έτσι σκεφτήκαμε το εξής: Θα περάσετε μια μέρα στην κόλαση, και μία στον παράδεισο, και εμείς θα σας αφήσουμε να επιλέξετε πού θα περάσετε την αιωνιότητα.
Ο άνδρας οδηγήθηκε στον ανελκυστήρα, ο οποίος τον κατέβασε στην κόλαση. Οι πόρτες άνοιξαν και ο άντρας βρέθηκε ακριβώς στη μέση ενός γηπέδου γκολφ, κομψό και πράσινο.
Λίγο μακρύτερα είδε μια λέσχη και μπροστά πρώην συναδέλφους του κόμματος και φίλους του επιχειρηματίες, που είχαν ήδη πεθάνει, ντυμένους κομψά και πολύ ευχαριστημένους. Έτρεξαν να τον χαιρετήσουν, τον αγκάλιασαν και άρχισαν να θυμούνται τα καλά χρόνια, όταν πλούτιζαν εις βάρος του λαού. Έπαιξαν χαρούμενοι μια παρτίδα γκολφ, στη συνέχεια δείπνησαν στον σύλλογο, διασκεδάζοντας και τρώγοντας χαβιάρι, και το βράδυ συντροφιά με μια όμορφη νεαρή .
Συναντήθηκε ακόμη και με τον Διάβολο, ο οποίος αποδείχθηκε ότι είναι ένας συμπαθητικός τύπος, διασκεδαστικός, είπαν ανέκδοτα και χόρεψαν.
Ήταν τόσο καλά που δεν κατάλαβε, όταν ήρθε η ώρα να φύγει. Όλοι τον ξεπροβόδησαν. Ανέβηκε μέχρι την πύλη του Παραδείσου, όπου ο Άγιος Πέτρος τον περίμενε:
- Τώρα είναι η ώρα να πάς στον παράδεισο!
Ο πολιτικός, πέρασε τις επόμενες ώρες πετώντας από το ένα σύννεφο στο άλλο, χαϊδεύοντας μια άρπα και τραγουδώντας παιδικά τραγουδάκια.
Οι 24 ώρες πέταξαν, και ο Άγιος Πέτρος ήρθε:
- Περάσατε μια μέρα στην κόλαση και μία στον παράδεισο, είναι η ώρα να επιλέξετε!
Ο άνθρωπος το σκέφτηκε για μια στιγμή, και στη συνέχεια είπε:
- Ο παράδεισος είναι πολύ όμορφος, αλλά νομίζω ότι θα ένιωθα καλύτερα στην κόλαση.
Ο Άγιος Πέτρος τον συνόδευσε στον ανελκυστήρα και κατέβηκε στην κόλαση. Όταν άνοιξε την πόρτα, βρέθηκε στη μέση μιας ερήμου, που καλύπτονταν με κάθε λογής σκουπίδια. Είδε τους φίλους του ρακένδυτους κι αξιολύπητους, να σκάβουν μέσα στα σκουπίδια για να βρουν κάτι να φάνε.
Ο Μέγας Διάβολος τον υποδέχτηκε και τον χάιδεψε στον ώμο.
- Δεν καταλαβαίνω, είπε ο πολιτικός, χθες ήμουν εδώ και ήταν όμορφες γυναίκες, γκολφ, έφαγα από όλα τα καλά και διασκέδασα πολύ. Τ ώρα το μόνο που έχετε είναι ένα ξερό μέρος, γεμάτο σκουπίδια, και οι φίλοι μου φαίνονται κακομοίρηδες και αξιοθρήνητοι.
Ο Μέγας Διάβολος χαμογέλασε και του είπε:
- Χθες ήταν η προεκλογική εκστρατεία! ΣΗΜΕΡΑ ΨΗΦΙΣΕΣ!!

Το θέμα των ναρκωτικών στα σχολεία της Χίου [που σε πρόσφατη τηλεοπτική εκπομπή ανέδειξε ο Σταύρος Θεοδωράκης]
μου φαίνεται όχι μόνο σοκαριστικό αλλά και απίστευτο.
Το καλοκαίρι του 2006 έκανα διακοπές στη Χίο, γύρισα όλο το νησί και το χάρηκα γιατί δεν το κατέστρεψε
ο τουρισμός, όπως έγινε στη Σαντορίνη [που είχε 8 οικισμούς και τώρα έγινε ένας – κτίστηκε ολόκληρη!]

Επειδή είχα γνωρίσει αρκετά καλά τον τοξικομανή φίλο της αδελφής μου [που της κόλλησε τον ιό, χωρίς να της έχει πει ότι κάνει χρήση ηρωίνης],
το μόνο που ακόμη θυμάμαι έντονα είναι η δυστυχία που βίωνε αυτός ο άνθρωπος και τον ανάγκαζε να ψάχνει για ανακούφιση σε ουσίες.
Η Γουίτνεϋ Χιούστον πέθανε μες την κοκαΐνη και η νεκροψία του Μάικλ Τζάκσον έδειξε ότι στο στομάχι του υπήρχαν μόνο χάπια.
Πιστεύω ότι το κοινό που έχουν πλούσιοι, διάσημοι, φτωχοί και άσημοι χρήστες ναρκωτικών ουσιών είναι η ανυπόφορη δυστυχία που βιώνουν και η ανάγκη για
άμεση ανακούφιση μέσω των παραισθήσεων. Από μιμητισμό μπορεί ο έφηβος να ανάψει τσιγάρο αλλά δεν πιστεύω ότι θα κάνει ενδοφλέβια ένεση ηρωίνης.
Η δυστυχία οδηγεί στην πρέζα.
Το μάθημα της ευτυχίας διδάσκεται ήδη στην Ολλανδία σε πολλά πρότυπα σχολεία. Επίσης το πείραμα του Άμστερνταμ με ελεγχόμενη, νόμιμη χρήση ήπιων
ναρκωτικών παρουσιάζει ενδιαφέρον.

Μήπως πρέπει να δούμε τη Χίο σαν μέρος της ελληνικής κοινωνίας που συνολικά βρίσκεται σε απίστευτη παρακμή, απαξίωση και ανασφάλεια;
Μήπως έχουμε καταδικάσει τους σημερινούς έφηβους Έλληνες να μην μπορούν να ονειρευτούν κάποιο μέλλον;
Μήπως πρέπει, επιτέλους, να αναβαθμίσουμε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση μαζί με τους εκπαιδευτικούς αυτής της χώρας;

Σας θυμίζω ένα πολύ ενδιαφέρον γράμμα Φιλανδού μαθητή για να δείτε πόσο διαφορετικό είναι το σχολείο στη Φιλανδία.

http://consumerintelligence.gr/finish-student-letter/

Είχα 3 χρόνια σχέση με Φιλανδέζα κι έχω περάσει ένα μήνα στο Ελσίνκι [χειμώνα] στους – 30ο C και ατελείωτο σκοτάδι.
Είναι απίστευτο το πώς σε τόσο εχθρικό, φυσικό περιβάλλον μπορεί να αναπτυχθεί ο πολιτισμός και η παιδεία.
Και είναι επίσης απίστευτο το πόσο πολύ η λιακάδα ευνοεί τη διαφθορά…

Στάθης Παπαγιαννίδης

Σχετικά με το ίδιο θέμα, διαβάστε επίσης:
http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=13815

—————————————————————-
Jeff Jarvis
Τι θα έκανε η Google;
Μετάφραση: Μανώλης Ανδριωτάκης
436 σελ.
Εκδόσεις “Μεταίχμιο”
Κυκλοφορεί: 24 Οκτωβρίου 2011
————————————————————–
«Θέλω τον κόσμο και τον θέλω τώρα!», τραγουδούσε ο Τζιμ Μόρισον το 1970.
Το αίτημα αυτό ικανοποίησε, μετά από 30 χρόνια, η Google στον κόσμο του
Διαδικτύου. Ο συγγραφέας του βιβλίου «Τι θα έκανε η Google», μας θυμίζει κάτι
απλό: Σκέψου την εποχή πριν από την Google – ήταν μόλις μια δεκαετία πριν – και
θυμήσου τα ορυχεία που έπρεπε να σκάψεις προκειμένου να βρεις το παραμικρό
κομμάτι πληροφορίας. Τώρα, ρώτησα το Google πόσο γρήγορα ανοιγοκλείνει ένα μάτι,
και σε 0,3 δευτερόλεπτα μου είπε ότι ένα ανοιγοκλείσιμο διαρκεί 0,3 δευτερόλεπτα.
Ο αναγνώστης που θα πάρει στα χέρια του ένα ογκώδες βιβλίο, ίσως αναρωτηθεί
γιατί να διαβάσει 436 σελίδες για την Google. Κι όμως, δεν είναι ένα βιβλίο για την
Google, ούτε για την παγκόσμια οικονομική κρίση, ούτε είναι γραμμένο από
Οικονομολόγο, ούτε από κομπιουτερά.

Ο συγγραφέας Jeff Jarvis, είναι δημοσιογράφος της Guardian, καθηγητής ψηφιακής
δημοσιογραφίας και blogger. Αποφάσισε να μελετήσει την πιο πετυχημένη και
ταχύτατα αναπτυσσόμενη εταιρία του κόσμου, για να μας πει ότι μπορούμε να δούμε
τον κόσμο διαφορετικά, αρκεί να τον δούμε με τα μάτια της Google.
Πρώτον, για την Google, δεν υπάρχει παγκόσμια οικονομική κρίση, υπάρχει
παγκόσμια κοινωνική αναδόμηση. Ζούμε την οδυνηρή μετάβαση από μια μορφή
κοινωνικής οργάνωσης σε μια άλλη. Και όπως λέει ο Jarvis, η επανάσταση αυτή δεν
θα καλυφθεί τηλεοπτικά, πολύ απλά γιατί θα γίνει στο διαδίκτυο. Η δομή του κόσμου
μετακινείται από τη διπολικότητα του Ψυχρού Πολέμου και την μονοπολικότητα των
ΗΠΑ στη μη πολικότητα όπου κανείς δεν είναι επικεφαλής. Τα δίκτυα γίνονται πιο
αποτελεσματικά από τις πολυεθνικές επιχειρήσεις, οι πολυεθνικές επιχειρήσεις
σήμερα είναι οι πλατφόρμες που φιλοξενούν τις κοινότητες των ανθρώπων (π.χ. 2
Facebook ή Gmail, το οποίο είναι η δωρεάν υπηρεσία ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
της Google), τα έντυπα μέσα ενημέρωσης γίνονται ψηφιακά (σύμφωνα με εκτιμήσεις
του συγγραφέα το 2040 θα τυπωθεί η τελευταία εφημερίδα στη Νέα Υόρκη), οι
άνθρωποι συναθροίζονται σε παγκόσμιες κοινότητες όπου τους ενώνουν τα κοινά
ενδιαφέροντα, ενώ οι κυβερνήσεις στη μορφή που τις ξέρουμε σήμερα δεν έχουν πια
λόγο ύπαρξης.

Το διαδίκτυο ενεργοποιεί την ανάδυση μιας νέας εξουσίας, την ανάδυση των
ανθρώπων. Αυτό θα μπορούσε να προμηνύει την αναρχία αν το ίδιο το Διαδίκτυο και
η Google δεν μας έδινε τους τρόπους να οργανωθούμε. Η Google, τόσο στη
βιομηχανία όσο και στην πολιτική αποσυνθέτει τα στοιχεία και μετά, επιτρέπει στα
ελεύθερα άτομα να αθροιστούν ξανά μέσα σε καινούρια μόρια. Τεμαχίζει το παλιό
και ενοποιεί το καινούριο. Καθιστά παρωχημένες τις παλιές ορθοδοξίες της
Αριστεράς και της Δεξιάς, ενώ παρέχει την ευκαιρία να έχουμε περισσότερες
αποχρώσεις στην πολιτική ματιά μας. Η ηθική της Google για την παγκόσμια
χειραφέτηση αφορά, το μερικές φορές ξεχασμένο ιδανικό της δημοκρατίας. Αυτή η
επανάσταση δεν θα ξεκινήσει από πάνω με επανίδρυση του κράτους. Όπως και με
οτιδήποτε αγγίζει η Google, θα μεγαλώσει από κάτω, σε κοινότητες όλων των
μεγεθών και περιγραφών, καθώς όλο και περισσότερη εμπλοκή θα οδηγεί σε νέους
τρόπους οργάνωσης διαχείρισης και διακυβέρνησης. Είναι καλύτερα 1 εκατομμύριο
άνθρωποι να δίνουν από 10 ευρώ σε μια καμπάνια παρά 10 άνθρωποι να δίνουν από 1
εκατομμύριο ευρώ. Το αντίθετο της διαπλοκής είναι η διαφάνεια, μας λέει η Google.

Επίσης μας διδάσκει και μερικούς άλλους νέους, σημαντικούς κανόνες:

- Ο κόσμος δεν αποτελείται μόνο από Αμερικανούς, Κινέζους, Γερμανούς,
Άγγλους, Γάλλους, Έλληνες, Ρώσους κ.λπ. Αποτελείται επίσης από
κοινότητες φίλων της λογοτεχνίας, του μπάσκετ, του ποδοσφαίρου, της
φωτογραφίας, της ζωγραφικής, παγκόσμιες κοινότητες διαβητικών,
καρδιοπαθών, οροθετικών κ.λπ. που μπορούν να συναθροίζονται στο
Διαδίκτυο, να μοιράζονται κοινά ενδιαφέροντα, να ανταλλάσσουν
πληροφορίες και εικόνες (στο Facebook), ή να ανεβάζουν βίντεο στο Youtube
(άλλη μια υπηρεσία της Google). Κάθε λεπτό που περνάει ανεβαίνουν 10
ώρες βίντεο στο Youtube.

- Δεν υπάρχουν πλέον μαζικές αγορές. Υπάρχουν μόνο εξειδικευμένες αγορές.

- Εάν η επιχείρησή σου βρίσκεται σε αδιέξοδο ρώτησε πρώτα τους πελάτες σου
τι περιμένουν από εσένα να κάνεις. Η Starbucks κατόρθωσε και άλλαξε τις
συνήθειες τόσο των Νεοϋορκέζων (τους έβγαλε από τα McDonalds), όσο και
των Λονδρέζων (τους έβγαλε από τις παμπ), και όλους μαζί τους έμαθε να
πίνουν παγωμένο καφέ – κάτι που από τη δεκαετία του ’50 είχαμε στην
Ελλάδα. Παρ’ όλη την επιτυχία της, η Starbucks έκανε διαδικτυακή καμπάνια
ρωτώντας τους πελάτες της τι θα ήθελαν να βελτιωθεί και πήρε μερικές
απίθανες ιδέες όπως: «Φτιάξτε παγάκια από καφέ, γιατί όταν λιώνουν τα 3
παγάκια σας ανοσταίνει ο φρεντοστίνο μου και γίνεται νεροζούμι», ή
«Φτιάξτε γραμμή εξπρές με έτοιμους καφέδες, δεν έχουμε χρόνο να
περιμένουμε στην ουρά τον κάθε περίεργο που θέλει λίγο από αυτό και λίγο
από το άλλο, και έξτρα καραμέλα ή σαντιγύ στο φραπουτσίνο του».
Συμπέρασμα Google: Όταν μια επιχείρηση θέλει να βελτιωθεί πρέπει πρώτα
να ρωτήσει τους πελάτες της.

- Το δωρεάν είναι επιχειρηματικό μοντέλο. Μπορείς να παρέχεις δωρεάν
υπηρεσίες και να βγάλεις χρήματα από την πλαϊνή πόρτα μέσω διαφημίσεων.
Κανείς δεν μπορεί να ανταγωνιστεί το δωρεάν. Και οι διαφημίσεις της Google
είναι έξυπνες, γιατί κοστολογούνται μόνο όταν κάποιος χρήστης κάνει κλικ
πάνω τους, αλλιώς είναι δωρεάν. Στο βιβλίο υπάρχει το παράδειγμα της
Ryanair: Μια αεροπορική εταιρία χαμηλού κόστους του Δουβλίνου που
πουλά εισιτήρια για την Ευρώπη με λιγότερο από 20 δολάρια και ελπίζει στο
μέλλον θα προσφέρει θέσεις δωρεάν. Η αεροπορική εταιρία εξοικονομεί
χρήματα χρησιμοποιώντας λιγότερο δημοφιλή αεροδρόμια – και ποιος μπορεί
να διαμαρτυρηθεί με αυτές τις τιμές; Από την στιγμή που θα την
χρησιμοποιήσει κάποιος, θα τον χρεώσει επιπλέον χρήματα για προτεραιότητα
στην επιβίβαση, για τις αποσκευές (αυτός που ταξιδεύει με δύο βαλίτσες γιατί
να πληρώνει το ίδιο με αυτόν που ταξιδεύει χωρίς αποσκευές;), για το φαγητό
και για τη χρήση της πιστωτικής κάρτας του. Επίσης η Ryanair προβάλλει
διαφημίσεις την ώρα της πτήσης – μια ιδανική εκμετάλλευση ενός
αιχμαλωτισμένου κοινού – και ελπίζει να ξεκινήσει και υπηρεσία με τυχερά
παιχνίδια μέσα στο αεροπλάνο, οπότε φαντάζεστε πού θα ανέβει ο τζίρος της.
Αυτή είναι η πλαϊνή πόρτα εσόδων και με το ίδιο σκεπτικό η Google έχει
έσοδα δισεκατομμυρίων.

- Ο χειρότερος πελάτης σου μπορεί να γίνει ο καλύτερος φίλος σου, γιατί θα
σου υποδείξει καλύτερα από όλους τους άλλους τις αδυναμίες σου και θα σε
βοηθήσει να βελτιωθείς.

- Ο καλύτερος πελάτης σου μπορεί να γίνει συνεργάτης σου, γιατί θα είναι η
καλύτερη διαφήμισή σου.

- Προσοχή στο χρυσωρυχείο μέσα στο ανθρακωρυχείο: Η επιχείρηση-
χρυσωρυχείο μπορεί να σε τυφλώσει τόσο που να μην βλέπεις την στρατηγική
ανάγκη για αλλαγές, σκληρές αποφάσεις και καινοτομίες. Η επιτυχία μπορεί
να σε θαμπώσει και να μην δεις την πιθανότητα της επερχόμενης αποτυχίας.
Και ο φόβος της αποτυχίας μπορεί να σε αποτρέψει από την επιτυχία στο
μέλλον.

- Η εμπιστοσύνη μειώνεται όσο αυξάνει ο έλεγχος. Δείξε εμπιστοσύνη στους
ανθρώπους, ας τους να συνεργαστούν σε ομάδες, δεν χρειάζεται να τους
καθοδηγείς και να τους ελέγχεις συνεχώς, μην πνίγεις την πρωτοβουλία, το
ταλέντο και τη δημιουργικότητα, να είσαι ανοιχτός σε όλες τις ιδέες και σε 4
όλες τις προτάσεις, μην δουλεύεις με μυστικότητα, κάνε τα πράγματα απλά
(θυμήσου πόσο απλή είναι η κεντρική σελίδα της Google) και… βγες από τη
μέση (θυμήσου ότι μόλις μας πάει η Google εκεί που θέλουμε εξαφανίζεται
από μπροστά μας). Άσε τους άλλους να τελειώσουν τη δουλειά μόνοι τους.
Θα το κάνουν καλύτερα χωρίς την παρουσία σου. Αυτό δεν κάνει και η
Google; Οργανώνει και ταξινομεί τρισεκατομμύρια ιστοσελίδες αλλά δεν
ελέγχει το περιεχόμενό τους.

- Αποφάσισε τι είδους επιχείρηση θέλεις να είσαι, ώστε να έχεις βιώσιμο
μέλλον. Νομίζετε ότι η Google είναι σήμερα εταιρία του Διαδικτύου; Κάνετε
λάθος! Η Google είναι πλέον εταιρία της κινητής τηλεφωνίας αφού σταδιακά
μεταφέρει τις πλατφόρμες της και τις υπηρεσίες της στα εκατομμύρια κινητά
τηλέφωνα όλου του κόσμου.

- Το μικρό είναι το νέο μεγάλο. Είναι καλύτερα να γκρεμίσεις μόνος σου την
επιχείρησή σου και να την ξανακτίσεις με νέες δομές, παρά να το κάνουν οι
ανταγωνιστές σου. Αλήθεια, πώς είναι τα γραφεία της Google; Όλοι οι
υπάλληλοι κάθονται σε άνετες καρέκλες και κοιτάζουν ενυδρεία. Είναι
στρεσογόνο να οργανώνεις και να αλλάζεις τον κόσμο. Αλλά πριν δεις τον
εαυτό σου σε κάποιο σανατόριο, θυμήσου ότι το πραγματικό ηθικό δίδαγμα
της ιστορίας της Google είναι αυτό: Αν μπορεί να το κάνει η Google, τότε
μπορείς να το κάνεις κι εσύ.

Αφού, λοιπόν, η Google έγινε παγκοσμίως το πιο ισχυρό εμπορικό σήμα μέσα σε μια
δεκαετία ποιος μπορεί να αμφισβητήσει ότι το επιχειρηματικό της μοντέλο είναι
πετυχημένο; Όπως προβλέπει ο συγγραφέας, στο εγγύς μέλλον, η επιτυχία μιας
επιχείρησης δεν θα κρίνεται μόνο από τον ισολογισμό της αλλά και από την σειρά
κατάταξης που θα έχει όταν την αναζητούμε στο Google! Γιατί, όπως γράφει
χαριτολογώντας ο Jarvis, μια φορά κι έναν καιρό όλοι δρόμοι οδηγούσαν στη Ρώμη.
Σήμερα, όλοι οι δρόμοι και όλες οι αναζητήσεις ξεκινούν από το Google!

Στάθης Παπαγιαννίδης, M.Sc.
Μηχ/κός Πληροφορικής – Συγγραφέας

Πιστεύω ότι υπάρχει και μια άλλη Ελλάδα,

αόρατη, σε μικρές κυψέλες φίλων, ευφυών ανθρώπων που γνωρίζουν ότι εδώ το οικόπεδο είναι γωνία

και κάποιοι θέλουν να το αγοράσουν τζάμπα. Αν αυτοί οι Έλληνες φύγουν, η χώρα θα γίνει χώρος (ξένων συμφερόντων).

Δεν είναι κρίμα??

Ο αρχαιοελληνικός πολιτισμός διαχύθηκε παντού, ο χώρος όμως της Αρχαίας Ελλάδας είναι κληρονομιά στους σημερινούς Έλληνες –

όχι σε εβραίους επενδυτές, αλβανούς εργάτες και Ρώσους τουρίστες…